کافه وویا

پروژه‌ی « کافه وویا» یک کافه‌ی کشیده و خطی است که علاوه بر سرو قهوه، برای صرف غذا و ارائه‌ی خدمات بیکری نیز طراحی شده است. ساختار پروژه بر اساس شش دهنه مغازه، متشکل از سه دهنه‌ی اصلی بزرگ و یک پیاده‌راه در جلوی بنا شکل گرفته و از همان ابتدا تلاش شد مرز میان فضای داخل کافه و فضای بیرون تا حد امکان کم‌رنگ شود. ایده‌ی اصلی این بود که کافه به‌جای آنکه فضایی بسته و منفصل باشد، به امتداد پیاده‌رو و بخشی از زندگی شهری تبدیل شود.

در همین راستا، بخشی از نشستن‌ها به فضای بیرونی منتقل شد و پیاده‌رو با لبه‌های نشیمن و اختلاف ارتفاع‌های کنترل‌شده، به‌صورت بخشی از طراحی کافه تعریف شد. همچنین نما و محوطه سازی پروژه به‌گونه‌ای طراحی شدند که با کشیدگی سایت هم‌خوانی داشته باشند و یک زبان یکپارچه میان داخل و بیرون ایجاد کنند.

یکی از ایده‌های مفهومی مهم پروژه، الهام از موسیقی و به‌ویژه مفهوم ریمیکس موسیقی های مختلف بود. از آنجا که کارفرما خود در حوزه‌ی موسیقی و اجرای لایو هم فعالیت دارد، ایده‌ی حضور دی‌جی در کانتر کافه و پخش زنده‌ی موسیقی به یکی از محورهای اصلی طرح تبدیل شد. این موضوع به‌صورت استعاری در کالبد معماری نیز ترجمه شد؛ جایی که لایه‌های مختلف شفاف و نیمه‌شفاف شیشه، نورپردازی لایه‌لایه، و تکرار تدریجی عناصر، یادآور ساختار ریمیکس در موسیقی هستند.در واقع حالتی که اصل جای خود را به هم افزایی می دهد.

در طراحی پروژه، از سنگ تراورتن خام برای کف و محوطه سازی استفاده شد تا حس پیوستگی با زمینه و فضای شهری حفظ شود. در نهایت، این کافه به‌عنوان فضایی چند لایه، شهری و تجربی شکل گرفت؛ فضایی که در آن معماری، موسیقی، نور و حرکت به‌طور هم‌زمان در خدمت خلق یک تجربه‌ی متفاوت برای مخاطب قرار می‌گیرند.