ویلا صدرا

این پروژه، با هدف خلق فضایی پویا و در عین حال آرامش‌بخش برای تجربه‌ زندگی خانوادگی آغاز شد. کانسپت محوری طراحی بر تقابل دو مفهوم بنیادین “حرکت” و “سکون“ استوار است؛ مفاهیمی که در تمامی بخش‌های پروژه، از مسیرهای حرکتی و فرم‌های حجمی گرفته تا طراحی نما و سازماندهی فضایی، به‌صورت یکپارچه به نمایش درآمده‌اند. هدف اصلی این طراحی، ایجاد محیطی است که کاربران ویلا، هم حس پویایی و کشف را تجربه کنند و هم لحظات سکون و آرامش را درک نمایند.

پرومناد و سازماندهی فضایی

حرکت، عنصر کلیدی در این طراحی است. به‌جای تعریف یک مسیر حرکتی خطی و بسته، چندین رشته حرکتی متقاطع طراحی شده که هر یک از نقطه‌ای در محوطه آغاز می‌شوند، از فضاهای داخلی عبور می‌کنند و در نقاط مختلف به یکدیگر می‌رسند. این مسیرها حرکت در فضا را سیال، پویا و متنوع کرده و تجربه‌ای متفاوت از فضا را برای کاربران فراهم می‌کنند.

• مسیر اول از ورودی محوطه آغاز می‌شود، به زیرزمین می رود و از آنجا به فضاهای خصوصی و استخر در پشت ویلا هدایت می‌شود.

• مسیر دوم از میان محوطه عبور کرده و به تراس و فضای باز پیرامونی می‌رسد.

• مسیر سوم وارد فضای داخلی ویلا شده، پس از عبور از ورودی منشعب می‌شود و به سالن پذیرایی و طبقه بالا می‌رسد.

این مسیرها توسط نقاط مکث و سکون به یکدیگر متصل می‌شوند. این نقاط، فضاهایی برای استراحت، تعامل و درنگ هستند؛ جایی که حرکت از پویایی به سکون تغییر می‌کند و فرصتی برای تأمل و کشف را فراهم می‌آورد.

ایده “حرکت و سکون” تنها به مسیرهای داخلی محدود نمی‌شود، بلکه در فرم و حجم بنا نیز به نمایش درآمده است. حجم کلی ویلا به‌صورت یک باکس اصلی بزرگ طراحی شد که درون آن، باکس‌های کوچک‌تر معلق قرار گرفته‌اند. این باکس‌های کوچک‌تر، فضاهای سکون و مکث را در خود جای می‌دهند و به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که گویی درون حجم اصلی به‌صورت معلق و مستقل باقی مانده‌اند. این حس تعلیق از زوایای مختلف پروژه قابل مشاهده است.

در طراحی نما تلاش شد تا مفهوم تعلیق در دو نمای اصلی ویلا (نمای شمالی و جنوبی) منعکس شود:

• نمای جنوبی به‌گونه‌ای طراحی شده است که حس شناوری و تعلیق را به بیننده القا می‌کند. باکس‌های معلق علاوه بر ایجاد سایه‌اندازی‌های پویا، به حجم ویلا عمق داده و نمایی متنوع از زوایای مختلف ارائه می‌دهند.
• در نمای شمالی، یک باکس معلق و یک تراس طراحی شده‌اند. تراس، که بر روی حجم اصلی ساختمان به‌صورت معلق قرار گرفته است، فضایی متفاوت برای تعامل با محیط اطراف ایجاد می‌کند.

در طراحی سازه دقت شد تا خط جداکننده طبقه همکف از زیرزمین، اختلالی در ارتباط باکس‌ها با فضای زیرزمین ایجاد نکند. به‌جای آن، یک صفحه معلق طراحی شد که چشم بیننده را به کشف فضای خالی زیر آن ترغیب می‌کند. این تصمیم، نه‌تنها این مشکل را برطرف کرد، بلکه حس تعلیق حجم‌ها را نیز تقویت نمود.

برای تفکیک مسیرهای حرکتی، دیواری طراحی شد که از محوطه آغاز می‌شود، به کوچه زیرزمین نفوذ می‌کند و از پشت ویلا امتداد می‌یابد. این دیوار، نمادی از حرکت مداوم است، در حالی که باکس‌های معلق ویلا، سکون را به تصویر می‌کشند. تقابل این دو عنصر – دیوار و ساختمان ویلا – کانسپت کلی پروژه را به‌صورت نمادین بازتاب می‌دهد.

این پروژه، با تلفیق مفاهیم بنیادین “حرکت” و “سکون”، فضایی را خلق کرده است که در آن تجربه حرکت، کشف و درنگ به شکلی هماهنگ در هم تنیده شده‌اند از مسیرهای پرومناد گرفته تا نقاط مکث، از باکس‌های معلق در نما تا دیوار حرکتی محوطه، اجزای پروژه تجسمی از این تقابل دوگانه هستند. این ویلا، نه‌تنها فضایی برای سکونت، بلکه تجربه‌ای از حرکت، کشف و تعامل است؛ تجربه‌ای که کاربران را به جست‌وجو و تعامل با فضا دعوت کرده و پیوندی پویا میان انسان و معماری برقرار می‌سازد.

طراح اصلی

مجتبی هوشنگیان شیرازی

همکار طراحی

فرزانه سلطانی قلاتی

امجد صدری

مهندس سازه

امیرحسین نیک پور

مدلسازی

فرزانه سلطانی قلاتی

رندرینگ

ارمغان دلدار

پرزانته

فاطمه شعبانی