هم حیاط،هم سایه

پروژه هم حیاط،هم سایه تلاشی برای بازخوانی الگوی حیاط در مقیاس معاصر و در چارچوب یک ساختمان مسکونی متراکم است. محدودیت هندسی سایت، با نسبت کم عرض به طول، به‌جای آنکه صرفاً یک مسئله‌ی فرمی تلقی شود، به مبنای شکل‌گیری سازمان فضایی پروژه تبدیل شده است. تقسیم توده به دو بلوک و ایجاد حیاط مرکزی، امکان شکل‌گیری یک فضای میانی را فراهم می‌کند که نقش آن از نورگیری و تهویه فراتر رفته و به زیرساخت اصلی زندگی جمعی تبدیل می‌شود.

حیاط به‌صورت یک فضای سه‌بعدی در ارتفاع امتداد می‌یابد؛ پیش‌آمدگی‌ها، عقب‌نشستگی‌ها و تراس‌های سبز، مرز میان فضای داخلی و خارجی را تعدیل کرده و نور، سایه، منظر و فضای سبز را در عمق ساختمان توزیع می‌کنند. این سازمان‌دهی، حیاط را از یک خلأ مرکزی به یک فضای قابل‌زیست و متغیر تبدیل می‌کند.

در تراز زیرزمین، پیوستگی فضایی زیر دو بلوک و حیاط، امکان استقرار هم‌زمان پارکینگ و عملکردهای جمعی را ایجاد کرده است. لابی، سینما و باشگاه بخشی از یک شبکه‌ی مشترک هستند و لابی با حیاطی کوچک، پوشش بازشو و نور طبیعی، به فضای مکث و تعامل تبدیل می‌شود.

کاهش ارتفاع بلوک رو به خیابان، بام را نیز به بخشی از این شبکه تبدیل کرده و دو روف‌گاردن در امتداد مسیرهای حرکتی و فضاهای جمعی شکل گرفته‌اند. در پوسته، آجر و سنگ با تغییرات عمق و هندسه‌ی پیش‌آمدگی‌ها و فرورفتگی‌ها، ضمن کنترل تابش و تولید سایه، بیان معماری پروژه را شکل می‌دهند.

در نهایت، پروژه تلاش می‌کند مفهوم «واحد مسکونی» را به «زیست جمعی» گسترش دهد؛ جایی که حیاط، لابی، بام و شهر، اجزای یک سیستم فضایی پیوسته‌اند. این رویکرد، هویت معماری پروژه را نه در بازتولید صوری عناصر گذشته، بلکه در بازتعریف اصول حیاط، اقلیم و تعامل اجتماعی در یک ساختار معاصر جست‌وجو می‌کند.