آتلیه معماری مشیر – کاشی 51

در این پروژه هدف، تخصیص عملکردهای یک سطح، به دو سطح بود به گونه ای که ارتباط صوتی، فیزیکی و عملکردی قسمتهای مختلف قطع نشود. از این رو ابتدا مقطع پروژه فعال گردید. جهت حل ممانعت های سازه ای، تصمیم بر آن شد تا حیاط خلوت پشت پروژه، به یک شفت ارتباطی که نور را به همکف می­برد تبدیل شود که پس از عبور از فضاهای مختلف، به پشت بام می رسد.

آتلیه طراحی در طبقه دوم تعریف شد تا هم از نور و ویوی بهتری بهره مند شود و هم فضای آتلیه برای جلسات طراحی کاملا جدا از قسمت های دیگر قرار گیرد و افرادی که وارد آتلیه می شوند ابتدا از فیلتر مسئول دفتر عبور کنند. به همین منظور، جهت رعایت سلسه مراتب، دسترسی عمومی پروژه در انتهای عملکرد های طبقه همکف و ابتدای عملکرد های طبقه دوم واقع شد.

آتلیه نیز از سلسله مراتبی مشابه کلیت پروژه تبعیت می کند بدین صورت که در بدو ورود فضایی به عنوان کلوزت و استراحت قرار گرفته است. با گذر از فضای در نظر گرفته شده جهت پرینت، کتابخانه و … به فضای آتلیه با ظرفیت ده نفر می رسیم.

اتاق مدیریت به صورتی جانمایی شد تا هم با آتلیه به صورت مستقیم ارتباط داشته باشد و هم امکان رفت و آمد کارفرما و مراجعین به صورت جداگانه امکان پذیر گردد.

این بنا در ابتدا به عنوان خانه توسط پدربزرگ مادری معمار در سال 1360 ساخته شده است، معمار چیدمان طاق ضربی سقف طبقه دوم را به همراه بندکشی­، عریان رها می­کند، تا جای دست معماری که در روح بنا دمیده، همیشه بالای سرش باشد.

در شکل گیری نما تلاش بر این بود که با توجه به قرارگیری ساختمان دفتر در یک بافت مسکونی پنجاه ساله ، همزمان که از پنجره ها و محدودیت های نمای مسکونی فاصله می گیرد، بافت محله را گسسته نکند. گویی که هدف این دفتر شکل گیری یک خانه است. نمای پروژه در پاسخ به این مسئله، تبدیل به خط ممتدی گردید که از پشت بام شروع شده و به حیاط می رسد.

طراح از بام پروژه و دید مناسب به باغ پشت ساختمان نیز به سادگی نمی گذرد و با چرخاندن نود درجه ای ظرف طبقه اول و بالا آوردن دیوارهای همسایه به تعریف فضایی همگانی برای کارمندان با جان پناهی از جنس فضای سبز  در پشت بام می پردازد.

معمار مسئول

مجتبی هوشنگیان شیرازی

همکار طراحی

مهسا پاک شیر

اجرا

مهسا پاکشیر

سارا خرم خورشید

علی ساعیان

تیم گرافیک و پرزانته

مهسا پاک شیر

کیانا نوری زاده

عکاس

آرش اختران