آپارتمان آرین (طراحی داخلی)

در ابتدا، پروژه آپارتمان شهرک آرین با هدف ایجاد ارتباط مؤثر میان فضای شهری و چشم‌انداز طبیعی کوه‌های غربی شیراز طراحی شده است. پروژه‌ی شهرک آرین، پروژه‌ای در یک بافت نوساز و روی یکی از تپه‌های بخش غربی شیراز واقع شده است. این پروژه از یک سو به شهر و از سوی دیگر به مناظر طبیعی اطراف متصل می‌شود. قرارگیری پروژه در مجاورت کوچه‌ای به عرض ۸ متر از چالش‌ها و انتقادات معمار به طرح شهرسازی بوده است. موقعیت جغرافیایی این آپارتمان به ساکنان امکان بهره‌مندی از نور طبیعی و چشم‌اندازهای دوردست را می‌دهد و در نتیجه کیفیت زندگی آن‌ها ارتقاء می‌یابد.

در راستای آنکه این چشم‌انداز بتواند در این بافت نوساز و بدون برنامه باعث آسایش شود، مسئله پروژه مطرح گردید. به علاوه، شیب زیاد زمین (۷ تا ۸ متر از شمال به جنوب) تأثیر قابل‌توجهی بر طراحی پروژه داشته است، به‌طوری‌که طراحی برش‌های پروژه اهمیت ویژه‌ای پیدا نموده و به بهینه‌سازی توزیع فضاها کمک کرده است. بر این اساس، اتاق‌های خواب و ورودی سواره – پیاده به سمت کوچه و سایر فضاها به سوی چشم‌انداز طبیعی جانمایی شد. طراحی پارکینگ نیز با در نظر گرفتن شیب زمین و بهره‌برداری بهینه از فضا، دسترسی آسان، نور مناسب و
تهویه کافی را فراهم می‌آورد.

حجم کلی پروژه به‌صورت مکعبی طراحی شده و برخی از طبقات آن زیر تراز زمین قرار گرفته‌اند. نمای شمالی پروژه با چرخش ۱۸۰ درجه‌ای حول محور عمودی راه‌پله و آسانسور تنظیم شده است تا نمای پارکینگ و دو طبقه پایین
به سوی حیاط منتقل گردیده و این تغییر به بهبود تهویه طبیعی فضا کمک نماید. در طراحی نما، حداکثر گشایش به سمت چشم‌اندازهای دوردست مدنظر قرار گرفته تا ساکنان بتوانند از مناظر طبیعی بهره‌مند شوند. اما نما در بخش شمالی خود بیشتر یک پوسته است. پوسته‌ای که هم نور را برای اتاق خواب‌‌ها کنترل می‌کنند و
هم نگاهی انتقادی به نماهای نوساز منطقه دارد و سعی در ساده کردن تعداد پنجره‌ها و پرهیز از شلوغی نما دارد. این پوسته پروژه، هم به اغتشاش بصری نماهای شلوغ و هم به بحث مشرفیت و جانپناه زیر پنجره ها که از طرف شهرداری مطرح می‌شود، انتقاد جدی دارد.

در ادامه، لایه‌ای مشبک از آجر به نما افزوده شده است که کنترل نور ورودی به اتاق‌ها را انجام داده و حس آرامش فضا را افزایش می‌دهد. علت انتخاب آجر هم مجددا، انتقاد به نماهای تمام سنگ و بی هویت این کوچه بوده است. این لایه از شلوغی نما می‌کاهد و عملکرد آن را بهبود می‌بخشد. همچنین، طراحی لابی و روف‌گاردن سعی دارد، ارتباطات اجتماعی ساکنان را تقویت سازد.در این راستا، معمار بر ایجاد ارتباط فیزیکی بین زیرزمین 2- و حیاط پروژه می‌کوشد تا این ارتباط در پایین‌ترین سطح تا بالاترین سطح برقرار بماند.